با سرمی زير پوست                       که درد می کشی        

                با رگهايی که می تپند

               و صدايی که درون مغز ضربه می زند

     من

   کرختی اندام تو را

                   از شرابی ديرين آکنده می کنم

تمام چهارجوب ها می پاشند

                و قانون من

               يک بی هارمون واقعی

                             بر سيم حادثه

                            سخت می نوازد

                                                       ؛  لعنت به هرچه پايبند

                                                                     لعنت به هر چه زنجير ؛

 

                                      با سرمی زير پوست

                                     که درد می کشی

                                      که ميميرم...